Funt brytyjski
Nazwa "funt brytyjski" jest nazwą nieoficjalną jednak używaną częściej od oficjalnej, czyli "funt szterling". Międzynarodowy skrót tej waluty to GBP. Wartość jednego funta wynosi sto pensów. Monety brytyjskie występują w nominałach o wartości 1, 2, 5, 10, 20, 50 pensów oraz 1 i 2 funtów. Banknoty natomiast występują w wartości 5, 10, 20, 50 funtów oraz , wyłącznie w Szkocji, 1 funta. Sama nazwa "funt" pochodzi z łaciny i wywodzi się od słowa "libra" , oznaczającego jednostkę masy. Aby w mowie odróżnić masę od jednostki pieniężnej do nazwy "funt" dodano "szterling" , co kojarzone jest z określeniem srebra bardzo wysokiej próby. Funt aż do początku lat 70. dzielił się zupełnie inaczej -nie na 100 pensów ale na 240 lub na 20 szylingów. W chwili obecnej średnia wartość funta brytyjskiego wynosi w Polsce nieco ponad cztery złote i otrzymuje się na stałym , wysokim poziomie. Emisja funtów jest ściśle nadzorowana przez centralny bank Wielkiej Brytanii , czyli Bank Of England. Funt brytyjski wprowadził do ogólnodostępnego obiegu , w wieku XII, król Henryk II. Funty początkowo można było wymieniać na srebro , w późniejszym zaś okresie na złoto. Wielka Brytania na chwilę obecną nie zamieniła swojej rodzimej waluty na euro i w najbliższym czasie to nie nastąpi.